Piercing nosa

piercing_nosaW Księdze Rodzaju w Biblii, Abraham dał słudze kolczyk do nosa, który miał być prezentem ślubnym dla Rebeki, ponieważ została wybrana przyszlą żoną jego syna Izaaka. Hebrajskie słowo „Nezem”  występujące w Biblii oznacza „kolczyk”.

Piercing nosa był rozpowszechniony w czasach biblijnych, wśród koczowników Bliskiego Wschodu. Od dawna jest również praktykowany w Indiach. W zwyczajach indyjskich kolczyk zakłada się w nosie, kobietom w wieku rozrodczym. Zwykle w lewym nozdrzu gdyż ta część ciała symbolizuje narządy rodne w medycynie ajurwedyjskiej, która jest praktykowana w Indiach. Wielu rdzennych Amerykanów i plemion Alaski przekłucie nosa typu Septum uważało jako znak męstwa i statusu społecznego. Piercing nosa był również powszechny wśród wojowników plemion Azji i Pacyfiku, uważali oni że kolczyk z kości, założony w nosie sprawia że twarz przybiera bardziej zacięty wygląd. Aztekowie i Inkowie nosili złote kolczyki w formie kółka w przegrodzie nosowej dla ozdoby. Jedynym miejscem w historii świata, w którym Septum (piercing przegrody nosa) jest bardziej powszechne wśród kobiet niż mężczyzn, jest rejon północnych Indii, Nepal, Tybet i Bhutanu. Przebicie przegrody nosowej wykonuje się w trakcie trwania małżeństwa, co oznacza przynależność kobiety do mężczyzny. W dzisiejszych czasach przebicie nosa stało się bardzo popularne w naszej społeczności. Najczęściej wykonuje się przebicie bocznej ścianki nosa, tzw. Nostril standard.

Przekłucie nosa odbywa się najczęściej za pomocą stalowej rurki oraz wenfonu. Na świezo przebite miejsce zakłada się kolczyki typu pigmej, kółko bądź podkówka.

Tagi: , , , , , ,