Lady chłodnicze
Skraplacze powietrzne zazwyczaj są stosowane w małych urządzeniach chłodniczych o wydajności do ok. 4000 kcal/h, w transporcie i w przypadkach kiedy brak jest wody do chłodzenia. W takich przypadkach używa się skraplaczy powietrznych nawet w urządzeniach o wydajności 300 000 kcal/h.
W skraplaczach tego typu ciepło odprowadzane jest za pomocą powietrza, które dla powiększenia współczynnika przejmowania ciepła przetłaczane jest przez skraplacz z dużą prędkością. Jedynie przy zupełnie małych obciążeniach cieplnych do 300 kcal/h, jakie występują np. w domowych szajkach chłodniczych, przepływ powietrza jest grawitacyjny.
Skraplacze z wymuszonym obiegiem powietrza są wykonywane zazwyczaj z użebrowanych rur stalowych lub miedzianych, wygiętych w kształcie wężownic łączonych szeregowo lub też równolegle. Żebra takiego skraplacza wykonane są najczęściej w formie aluminiowych, stalowych lub mosiężnych lamel obejmujących cały pęk rur, dla zapewnienia intensywnej wymiany ciepła konieczny jest dobry kontakt między lamelami a rurami.
Dla ochrony tego typu skraplaczy skraplaczy przed korozją stosuje się ocynkowanie. Wentylatory w skraplaczach z wymuszonym obiegiem powietrza ustawiane są w taki sposób, że powietrze jest zasysane przez skraplacz lub rzadziej przetłaczane. W agregatach chłodniczych ze sprężarkami napędzanymi przez przekładnie pasowe wentylator osadzony jest zwykle na wale silnika, a przy dwóch wentylatorach drugi zamocowany jest na wale sprężarki. Dla poprawienia przepływu powietrza skraplacze, umieszczane na stronie ssawnej wentylatora, mają zazwyczaj boczne osłony – lady chłodnicze.
Zajrzyj i tutaj:
